The Black Veil

In Her Name

2011-07-13T02:45:00.000-07:00

Na pw me tin eukairia gia to kaytero vivlio pou diavasa auto to kalokairi, milaw giato IN HER NAME apo ton Michael Hicks, omnibus edition, dhladh

Book 1 - IN HER NAME: EMPIRE
Book 2 - IN HER NAME: CONFEDERATION
Book 3 - IN HER NAME: FINAL BATTLE

mazi. Tromerh seira, fantastiko romance kai poly sygkinitiko telos. Apolaustikotato!

Angelo Tsanatelis talks about the Living Sword Chronicles and the world of the Three Realms

2011-06-24T16:45:00.000-07:00

Σας ειχα υποσχεθεί συνεντευξη και αν και στο εξωτερικο τους τελευταιους μηνες, το εκανα πραγματικοτητα. Θελω να ευχαριστησω την Μαιρη Κυριακου, που ανελαβε τον ρολο του δημοσιογραφου, σε ενα απο τα ταξιδια της στην μαμα πατριδα. Ολοκληρο το κειμενο θα αναρτηθει στο goodreads απο την Μαιρη οταν αποφασισει να φτιαξει το βιβλιο φαν κλαμπ που συζηταμε μηνες τωρα. Ενα μεγαλο ευχαριστω και στον Jason Sandaris για την απομαγνητοφωνηση.

και φυσικα στον Αγγελο, που μας εστειλε και σε αποκλειστικοτητα το Book Trailer !

........................................................................................................
June 11 2011,

Mary Kyriakou: Let me tell you that it is great seeing you up close and personal, after almost two years. Many things happened in between, me changing countries and all and you at last publishing your book.

Angelo Tsanatelis: It is always a pleasure seeing you Mary, you've become my number one fan and it is a good thing you found the time to visit, skype just doesn't do you any justice.

Mary : It is the English weather, it messes with my skin. But tell me about the book, that is the juicy part. It is out now from Smashwords, it's been sold as an ebook at a number of places...

Angelo : True. I self-published as you know, with the help of Smashwords, a difficult step and a painful procedure, but writing is a high reward job and I am not talking financially here. The book is called the Living Sword Chronicles, you've read it and reviewed it at Barnes & Noble and I thank you for that. It is the first of what hopefully will be a tetralogy, that is four novels that will tell the story of the Living Sword.

Mary : Let me step in here, when I originally talked to you about this story, it was 2007, we go back a few years, it was to be a trilogy, what happened exactly?

Angelo : Well, you are right and very few people know this of course. The first volume of the Living Sword Chronicles series, the Origins, was actually along with the coming Lodge & the Tribe, a single volume. I decided to split them, thus the tetralogy.

Mary : Was it a matter of size, I ask because I know, you are on the verge of a paperback edition and as I've heard from many authors in the past years, when we are talking real paper, size does matter and costs, I might add.

Angelo : Well it was going to be a behemoth, something close to 200.000 words, but no, the main reason for the split up, was the story itself. You've read it as I said, along with a lot of people, that I must thank here and I hope you are going to publish this someday, and I was saying, that it is a very fast forward story. Compact. It has, a certain number of characters, but mostly it deals with this kid growing up, trying to survive. I realized as I was finishing it, that it is a different story in a way, a prologue, thus the origins part. The second reason was that it is extremely violent at times, sometimes at the expense of character built up intentionally. I wanted it to be read like this, at a running pace almost, hard and without much room for thought, because that was the way the main character, perceived the story. You can't expect from a teenager to over-analyze things. And it is the story of a teenager mainly. His choices, his words, his actions.

Mary : It is the story of the Living Sword though, because in the end, it is the connecting point of the whole thing.

Angelo : Philip, the boy we are talking about, is the main character. The Living Sword of course, is always in the picture, because it is the Macguffin, the plot element that drives the story on, you are right, the connecting point.

Mary : What is the Living Sword?

Angelo : Well I was asked about this a couple of times...

Mary : Apologies for being repetitive

Angelo : No, it is not that, no apology is necessary, you are talking like my English teacher, the Living Sword is... and will prove to be, time and time again, in the series, a weapon. It was built as one and it will behave mainly as one throughout. But inside that weapon, resides an actual living being, actually a number of them,

Mary : How is that possible?

Angelo : It was forged that way through magic. Its original and I guess its only name is the Prison Sword after all. Some... people, that I will address, in another story, at a later time, had these amazing abilities and used them to make the sword. They made a lot of them, but this one was special, because it was a prison.

Mary : You are talking about the Three Realms now.

Angelo : Yes.

Mary : Okay, so after the split up, the Origins came out, which I read of course and liked. It had some parts that for me were a little difficult to swallow, like the romance angle. What was this thing with the Princess? How do you go from what seemed to be a sure thing, what with the visions and all, to a country girl? No spoilers, okay, let's just leave this one at that, or maybe an answer with a few words? And tell us a bit about the paperback that is in its final stages.

Angelo : The visions were what they were. Glimpses of a future. The explanation or interpretation of them belonged to Philip, the reader I believe, has a clearer picture of what was going on. It is a future that will happen... possibly.
The paperback edition is ready. Amazon will have it ready for selling, I guess in a month or so, along with Createspace. It is a 238 page edition, a classic 5x8 size book, a pretty little thing and it will come at reasonable prize, can I say it? 12.49 $ I am really excited about the paperback, it is a fantastic feeling having the actual book in your hands.

Mary :The Rootless.

Angelo : Well, we talked about the split up, the Rootless is a tie in novelette, that explains some of the stuff, mainly about the emerging character I introduced at the end of Origins. We follow this character in a journey across the ancient world and we arrive with him, in I hope a smooth way, to the Lodge & the Tribe.

Mary : I will take this opportunity then to ask you about the upcoming, Book II: the Lodge & the Tribe.

Angelo : This is the story I am working on for the last year. It is different from the Origins, because it brings many new characters to the table and the return of the detailed versions of a lot of older ones, along with crazy plotting, manipulative plans, a new race, a mythology and of course a lot of action. Because it is written at different pace and with a different technique, two stories, each at a different time period, it will have more building up of the characters, meaning we will get to know them this time, a lot of side stories, that will address a number of themes and subjects and of course the return of the most important character of them all. The Living Sword.

...................................................

Το υπολοιπο της συνεντευξης οπως ειπα θα δημοσιευτει απο την Μαιρη, μαλλον στο goodreads η στο μπλογκ της. Ενα μεγαλο ευχαριστω και στους δυο και κυριως στον Αγγελο για την αποκλειστικοτητα. Οπως σας ειπα και την αλλη φορα, για οσους απολαμβανουν την Επικη Φαντασια ειναι ενα βιβλιο, που θα το ευχαριστηθουν. Καλο καλοκαιρι σε ολους και στην τρελοπαρεα απο τα γκουντριντς ευχομαι καλο διαβασμα στην παραλια.

About the The Living Sword Chronicles

2011-04-14T03:45:00.000-07:00

Ενα βιβλίο, σκοτεινής επικής φαντασίας ( Μαγοι, βαμπιρ, Ιπποτες, Damsel in distress που λενε και οι Αγγλοι) απο ενα καλο φίλο μου, ο οποίος το παιδευε απο οσο γνωριζω καμποσα χρονια. Φαινεται ενδιαφερον για οποιον εχει κουραγιο να διαβασει στα Αγγλικά, ριξτε του μια ματιά απο οτι ακούω θα εχει και συνέχεια, αντε καλη επιτυχία gelouko και κατέβα καμια βόλτα στο νησί.

PS. Θα το βρειτε στην Smashwords.com

στη σελίδα

The Living Sword Chronicles (Book I: Origins) by Angelo Tsanatelis

υπαρχει κριση κυρια...

2009-01-13T11:22:00.000-08:00

κατεβασμενα μουτρα.
περιεργες ματιες και σχολια ανορεχτα.
Λιγες ζαβολιες μετα την εξαρση του προηγουμενου μηνος, τι ηταν και αυτο ευτυχως τελειωσε, παιδες τελειωσε ετσι;
Να μην μπω αυριο στην αιθουσα και με παρει η βαβουρα απο τη μουρη.
και ρωτας, τι εχεις Θαναση;
Υπαρχει κριση κυρια...
Υπαρχει;
Δεν εχουμε λεφτα, γιατι περσυ ειχαμε; Ειχαμε αλλα τα ξοδεψαμε με τη γνωστη μας κακη διαχειριση, οπως προπερσυ που ειχαμε και καναμε καλυτερη διαχειριση, αλλα υστερα αγορασαμε αυτοκινητο.
Οποτε;
Ανεργια και αεργια.
Στην αρχη δεν δουλευα γιατι σπουδαζα, μετα δουλευα λιγο και λουφαρα περισσοτερο, γιατι ηθελα να ζησω λιγακι, τωρα δουλευω περισσοτερο και λουφαρω λιγοτερο και του χρονου, δηλαδη φετος, σκεφτομαι να δουλευω μονο γιατι εχω ξεχασει πως ειναι να ζει κανενας.
Μπα... ουτε.
Οποτε;
Υπαρχει κριση κυρια...
Υπαρχει κριση, για να μου το λενε τα πιτσιρικια, που το ακουσανε απο τους γονεις τους ή την τηλεοραση, υπαρχει κριση αφου τιποτε δεν παει καλα, υπαρχει κριση γιατι με εχει πιασει παλι μαλακοδιαθεση και δεν ξερω τι μου φταιει, υπαρχει κριση γιατι δεν ευχαριστηθηκα στις γιορτες οσο ηθελα και γιατι μεγαλωνω.
Δεν ασχημαινω ομως, αυτο ειναι θετικο.
Να κανετε θετικες σκεψεις, φιλουκες και αμα μου γουσταρησει η ολη κατασταση μπορει να τα ξαναπουμε.

Δεν υποσχομαι τιποτε//

γεια.

Δεν εχει αλλο;

2008-04-09T11:49:00.000-07:00

Θέλω να κάνω διάλλειμα. Τρία με τέσσερα χρόνια... να κρατήσει.

Αρχίζω και τα παίζω, έβαλα το κεφάλι μου σε ένα κουβά και το ξέχασα μέσα.
Πνίγηκα στη βαρεμάρα, στη αισιοδοξία της επόμενης ημέρας, αύριο και αύριο, θα γράψω στο μπλοκ, θα διορθώσω γραπτά, θα βγω στην αγορά, θα κόψω το τσιγάρο, θα κάνω γυμναστική ή σεξ, οτιδήποτε από τα δυο, ένα τρίο, μια βόλτα με ένα φιλεναδο στο παλιό μουράγιο.
και αναρωτιέμαι...
δεν έχει άλλο;
Αυτό ητανε;
Σκοτώθηκα να περάσω τα χίλια ευρώ, να μαζέψω για τις διακοπές, να κρατήσω για την βόλτα στην βραδινή Αθήνα, να νοικιάσω ένα δωμάτιο και να κάνω ζαβολιές, που έλεγε και ένας παλιός γνωστός, δεν κατάφερα τίποτα, που στο διάολο τρώγω τόσα λεφτά; Τρύπια τσέπη, τρύπιο κεφάλι, τρύπια σκέψη, τρύπιο πλάνο.
δεν έχει άλλο;
αυτό ητανε;
Δεν μπορεί να στρώσει αυτή η κατάσταση; Που χάθηκαν όλοι εκείνοι οι ωραίοι γκόμενοι; (μην ακουσω αηδιες τωρα, η Hoshi που βρηκε... ας πουμε εναν, τον πετυχε στο μαρινοπουλο να ψωνιζει λουκανικοπιτακια.) Κουρασμενα βλεματα, κομμενες φατσες και βγαλμενα φρυδια. Ημαρτον παναγια μου, που λεγε και η γιαγια μου.
Θελω να κανω διαλλειμα, τρια με τεσσερα χρόνια σερι , μπας και μου φυγει η όρεξη για μουρλαμαρες, που με πιανει και δεν με αφηνει, οποτε έχω δουλειά να κάνω και δεν έχει ερθει ακόμη το σαββατοκυριακο.

Κωλοπεμπτη

Δεν λεω τίποτα άλλο/

Αυτό ήταν…

Appast' the Cafe ή Cafe?

2008-01-21T13:14:00.000-08:00

Λοιπον, ξεκινω...
καλη χρονια.

ελπιζω να περασατε ολοι σας καλα.

Αφου καταφερα να μπω σε ρυθμο μετα τις διακοπες μου, που ηταν μεγαλες αυτη την φορα, μεγαλυτερες απο οτι περιμενα κατα... μμμ, πολυ- γιατι δεν εχω προχειρο μετρο τουτη τη στιγμη, επιστρεφω και στο ιστολογιο μου, το οποιο θυμιζει πολυ πλεον εκεινες τις σκοτεινες και αραχνιασμενες τρυπες που εξερευνουν οι αρχαιολογοι.
Απιστευτη επιλογη λεξεων εκαμα.
συγχωρεμενη;
αμε

Ευτυχως εφυγα απο το ελαντα. Ειχα να ταξιδεψω καιρο στο εξωτερικο, απο την εποχη που ημουνα φοιτητρια και τωρα που γυρισα, δηλαδη εδω και τρεις εβδομαδες, καταλαβαινω ποσο τραγικη ειναι η μοιρα μας πατριωτες.
Απο την Βλαχοπουλου στον Ζαχοπουλο ή ζαχαροπουλο οπως τον λεει η Hoshi. ερημο και ταλαιπωρο ελληνικο κρατος και δημοσιο που δεν μπηκα και το εχω απωθημενο.
Δεν γουσταρω να πω για ολα αυτα ομως, δηλαδη... εχω ορεξη, γιατι μου χαλουνε τη ζαχαρενια, μαζι με τα καλοπαιδα στο φροντιστιριο,
σιγα μην τα εβριζα...
αλλα ηθελα να γραψω για κατι αλλο εδω.
Τελικα πρεπει να βγει ενας νομος που να υποχρεωνει τον κοσμο για δεκαπεντε μερες να σταματαει τα παντα και πηγαινει διακοπες εξω. Οπου θελει, αλλα εξω... μακρια απο το Μεγκα και τον ΑΝ-τενα και το Σταρ, ενταξει το Σταρ δεν φταιει σε τιποτα, σπας και λιγο πλακα με τη Μηλιαρεσση,
ετσι δεν γραφεται μωρη;
Πηρα τη Hoshi και πηγαμε εξω λοιπον.
Μαζεψαμε λιγα πραγματα δυο βαλιτσες η καθε μια δηλαδη για λιγες μερες πεντε εξι - δωδεκα.
Το διασκεδασαμε, γελασαμε, περπατησαμε ισαμε με σαραντα χιλιομετρα και χαλασαμε τρια ζευγαρια παπουτσια στα πλακοστρωτα,
βγαλαμε φωτογραφιες να μερικες εδω

η Hoshi προσπαθει να κανει οσο πιο πολυ ζημια μπορει και ο παπουλης επιμενει να θελει να ειναι στο πλανο σωνει και καλα.
Δειτε ποζα και ναζι ε;
Ελεγα οτι περασαμε καλα και ειναι αληθεια, αν δεν σε ξερει κανεις τοτε κανεις οτι θες ελευθερα. Χωρις κομπλεξ.
Να πω και αλλες αληθειες;
Δεν εχουμε τοσο ωραιες πολεις οσο νομιζουμε.
Τσου... ειναι ψεματα, δειτε γιατι εδω

και πως ειναι μεσα

Αφου πινεις τον καφε σου θα φυγεις για μια βολτα οχι στο ποταμι,
αλλα στα μαγαζια και αφου ξεμπερδεψεις και απο εκει,
εισαι σε διακοπες ειπαμε,
τοτε μπορεις να ξεκουραστεις οπου βρεις την μεγαλυτερη σκια.

Καντο αυτο για οσες μερες αντεξεις οικονομικα.
Τραβα και απο την καρτα οτι εχεις απο οριο, δανεισου και το λογαριασμο του μπαμπα, που ετσι και αλλιως δεν παει πουθενα και οριστε το ευχαριστηθηκες...
Οχι;
Βγες και το βραδυ τοτε.
Πηγαινε οπου θελεις,
φορεσε οτι σου κατεβει στο κεφαλι,
βγαλε τα μισα απο αυτα που εβαλες στο ταξι,
οι γαλλοι ειναι διακριτικοι
μπες στο κλαμπ και τραβηξε το μεχρι το πρωι.
Μερσι μεσιε
Ωρβουαρ...
Σε ποιο κλαμπ;
Κοιτα να δεις τι μπορει να βρεις μπροστα σου.

Το ξερετε οτι επιτρεπουν στις γυναικες οτι και στους αντρες;
Ισοτητα
Γαλλικη Επανασταση
Διαφωτισμος
Το μονο πραγμα που μου αρεσε στην Ιστορια ηταν το Παρισι, οι Λουδοβικοι και τα αρωματα.
Το τελευταιο το βαζω εγω αφου στο ελαντα την Ιστορια ακομα την γραφουνε.
Αν τελειωσει το βιβλιο, πριν το 2010 θα ειναι θαυμα.
Αρωματα εχω παρει πολλα στη ζωη μου αλλα στο Παρισι πηγα πρωτη φορα.
Ξετρελαθηκα
Αν ηξερα γαλλικα δεν γυριζα πισω.
Ενταξει θα γυριζα, γιατι θα μου τελειωναν τα λεφτα,
θα νομιζαν οτι μας απηγαγε η Αλ καιντα,
οτι βρηκαμε ξενο γκομενο,
μπλα - μπλα, κτλ...
Γεια σου Ελλαδα προχωρημενη και δημοκρατισα.
Ολοι ειναι ισοι εδω.
Ευρωπη
Ενα καφεδακι 1,20, εκει καλε... οχι εδω.
δεν λεω ποσο βρηκα την νυκτος της Nina Ricci
αυτο θα σας το πει η Hoshi αν αφησει τον μπιπ σορυ και πιασει να γραψει τιποτις
Α, μια και το εφερε η κουβεντα ο κοσμος πλεον πινει τσαι.
Αυτο εμενα δεν μου αρεσε.
Ενα πραμα ηταν.

Λοιπον τελειωνω
γιατι πρεπει να δω prison break και Angel σε Dvd που μου εγραψε ενα καταπληκτικο παιδι και καλος κομπιουτερας.
Ξερετε
τωρα πλεον αυτοι ειναι οι καλυτεροι φιλοι μιας κοπελας
Καλη χρονια
ξανα
γεια

Τα σε -ουλου

2007-11-08T13:08:00.001-08:00

Πηγα να γραψω για την Βροχοπουλου και μου ηρθε στο μυαλο η Βλαχοπουλου.
Μπορει και να μπερδευτηκα τωρα.
Κατ' αρχας γεια σου αγαπητο μπλοκακι, δεν σου μιλαγα γιατι ημουνα αρρωστη και μετα επειδη ολα ειχαν παει λιγο πισω (ετσι νομιζα τουλαχιστον) επρεπε να τρεξω λιγο (-χα) για να τα προλαβω.
Ναι...
απο το τρεξιμο λοιπον εμεινα απο χρονο και παραλιγο να αρρωστησω παλι, αυτη τη φορα απο υπερκοπωση. Ας οψονται κατι θαυματουργες βιοβιταμινες που πηρα τις τελευταιες μερες και τα εφερα βολτα.
Το πρωι χαλια - το απογευμα μαθημα - βιταμινες - μαθημα (στα παιδακια, που το χρειαζονται λιγο παραπανω) - βιταμινες, το βραδυ ξανα αρρωστη - υστερα υπνο και την αλλη μερα τα ιδια.
Σιγα - σιγα εγινα καλα, οπως το κρασι, αν επαιρνε λιγο ακομη καιρο, θα επρεπε κανονικα να με αποταμιευσουν σε βαρελι και να με πουλησουν με το λιτρο. Εκατο ευρω τη φιαλη. Πρωτη ποιοτητα, πολλη καλη χρονια και οτι αλλη μπουρδιτσα λενε οι κομπλεξικοι.
Βιταμινες λοιπον, αυτες με σωσανε και η αντιβιωση για να μη λεω οτι θελω ετσι;
Κατι ωραιες με γευση πορτοκαλοφραουλομπανανοκατι, σε μεγαλο ροζ κουτι με παραθυρακι σε ενα σημειο. Τωρα που τις χαζευω στο τραπεζακι, μου μοιαζουν λιγο με αντισυλληπτικα.
-ενταξει τις τσεκαρισα δεν ειναι.
ουφ
Αντε να μαζεψω τωρα την μπουγαδα.
Α ναι,
πηγα λοιπον να γραψω για τη βλαχοπουλου, οχι, για την βροχοπουλου (το κειμενο εχει πεσει σε ποιοτητα, ε και λοιπον; Ειμαι σε περιοδο μετα-αναρρωσης ενταξει;) γιατι επαθα overdose αυτες τις μερες. Ημουνα στο σπιτι, εβλεπα τηλεοραση, ολη την ημερα η κυρια. Μια να κλαιει, που δεν το επιανα γιατι (την παρατησε ενας αλβανος, ε λοιπον εγω θα εκανα γιούπι!!!! μα τα ειχε με αλβανο -αυτο το ειπε η Hoshi, και στεναχωριεται που την αφησε;) τελος παντων και μια να γελαει που και αυτο δεν το καταλαβαινα πολυ.
Ολη την ημερα, τοσο ενδιαφερον ειναι αυτο το πραγμα ρε σεις;
Δηλαδη αν ειχε παντρευτει εναν αφρικανο;
Εναν Ινδο;
δεν θα ειχε την ιδια πλακα;
Θα ειχε;
εμενα μου φαινονται ολα ιδια αυτα τα πραγματα.
Κανε το χαβα σου, αλλα πρωτο θεμα τοσες μερες, ευτυχως που ο Λαζοπουλος το ειχε γυρισει στην πλακα.
Τες πα
Ελεγα λοιπον Βλαχοπουλου, οποτε πηγαινα να σκεφτω τη Βροχοπουλου και μετα σκεφτομαι (τι αλλο τοσο μυαλο εχω) δεν μοιαζουν αυτες;
Ρενα - Ρουλα.
Υστερα ομως θυμηθηκα την Χρονοπουλου. Αυτη ηταν διαφορετικη, νομιζω, ποσες σταρ παιζουν σε ουλου τελικα ξερει κανενας;
Αν το επιθετο μου το γυρισω σε -ουλου κατι, θα παιξει να γινω σταρ και εγω οπως λεει σε μια αναρτησουλα του ενας υπερφιαλος μπλοκερ; Αυτο ειναι που χρειαζεται τελικα και το καταλαβα μολις χτες;
Με πονεσε το κεφαλι...
θα σταματησω τις χαζομαρες.
Θα παρω βιοβηταμινες με ψευδαργυρο, γιατι προφανως ο κανονικος ειναι ακριβος και θα κατσω να δω καμια ταινια στη Νοβα. Οχι στα ελληνικα δεν θα σερφαρω γιατι δεν αντεχω να δω παλι την Βροχοπουλου.
Τον μπ-ουλου βροχοπουλου δεν σε γουσταρουμε.
Καλα σου Hoshi.
Θα βρω κατι να στη σπασω αλλα απο αυριο, τωρα παει να σπασει η κεφαλα μου.
Γεια.

Του καιρου του κακου...

2007-11-02T16:49:00.000-07:00

Ηθελα να βαλω μια φωτογραφια του Johnny Depp απο την καινουρια του ταινια Sweeney Todd Movie, που βγαινει στα σινεμα τα Χριστουγεννα νομιζω, ομως επειδη μου βγαινε λιγο φρικουλο σε εκεινη, αποφασισα να βαλω τουτη, που ναι πιο γλυκουλης.

Η μαυρη χηρα ειναι αρρωστουλα το καημενο.
Αν δεν συνελθει πριν το ΣΚ, δηλαδις σε κατι ωρες το βλεπω να σκαει απο το κακο του.

Βαριεμαι να διορθωνω...

2007-10-30T15:11:00.001-07:00

Γραπτα... απο το διαγωνισμα της παρασκευης, αυτο που δεν χωνευουν τα παλιοπαιδα. Που μολις πιασει η Τριτη αρχιζουν και καταριουνται απο μεσα τους να αρρωστησω, να πεσω στη σκαλα και να τσακιστω, να τα ξεχασω σπιτι και να τους βαλω κατι για το ΟΧΙ παλι. (Να ακουσω αυτα που ακουσα Χριστε μου αυτη την εβδομαδα, ρε ετσι ασχετη ημουνα και εγω; Αν ειναι δυνατον!)
τι ελεγα; μπουχτισα ετσι;
Να διορθωνω, δηλαδη να τα ξαναγραφω, μηπως και βγαλω καποιο νοημα, μπας και αποφυγω εκεινες τις κουβεντες σε πλαγιο ηχο.
Κυρια την αλλη φορα θα γραψω καλυτερα.
Μα δεν εχεις γραψει τιποτα.
Ενταξει, αλλα την αλλη φορα θα γραψω λιγο καλυτερα.
Εχετε προσπαθησει να κανετε μαθημα σε πιτσιρικαδες; Θα σας βγαλουνε την πιστη. Καθε μερα πρεπει να βρεις κατι καινουριο και περισσοτερο ενδιαφερον απο αυτο που εχουνε ανακαλυψει αυτοι στην δικια τους ημερα, για να τους τραβηξεις την προσοχη. Και οχι τεστ, μην ακουσουν για τεστ, σε εκαναν εχθρο τους και θα το πληρωσεις αργα ή γρηγορα. Τα παιδια δεν κουτσομπολευουν, τα παιδια κοροιδευουν στην ψύχρα. Στη μουρη σου. Ανελεητα...

Βαριεμαι να διορθωνω γραπτα.
Επρεπε να το ειχα κανει το ΣΚ, αλλα βαρεθηκα, βγηκα και εκανα λιγο κεφι. Υστερα το μυαλο σκορπισε και δεν μπορουσα να το μαζεψω. Αφου δεν τα ενδιαφερει εγω γιατι χολοσκαω; Απο φιλοτιμο, λες αντε αυτη την φορα, θα σε ακουσουν, θα ερθουν διαβασμενα, τους τα εχεις πει καλα, εδειξαν και ενδιαφερον... τζιφουλας .
Παραμυθιαζεις τον εαυτο σου. Με το που βγουν απο την ταξη, το τελευταιο πραγμα που σκεφτονται, ειναι το μαθημα που τελειωσε κι ας εχεις βγαλει τις αμυγδαλες σου εσυ στην παραδοση. Πιασε το σφουγγαρι, σβησε τον πινακα, φτιαξε το λιγο πιο ομορφο, κανε ωραια γραμματα, προσεξε μην κανεις κανενα λαθος και γελανε τα μαλακισμενα (ουπς) σορυ. Εφαγα τα νυχια μου σημερα το απογευμα και δεν μπορεσα να βρω τιποτα αλλο να τους συμμαζεψω, απο το τεστ της Παρασκευης. Απειλη... θα τα τελειωσω σημερα και αυριο θα τα πουμε. Τι θα πουμε; Κακια δασκαλα, να εχεις εφιαλτες, να μην μπορεις να γραψεις, να μην μπορεις να συγκεντρωθεις. Γαμωτη μου... Εμενα μου ελεγαν πως αυτη ειναι ευκολη δουλεια. Πως την πατησα ετσι.
Βαριεμαι να διορθωνω... πρεπει ομως να το κανω γιατι αυριο δεν θα εχω κουραγιο να τους τα ξαναπω παλι απο την αρχη. Χωρια που η απειλη αν επαναλαμβανεται συνεχεια, γινεται κουφια. Κι καταλαβουν πως μπλοφαρεις αυτοι ειναι ικανοι να σε φανε ζωντανη.

Hoshi δεν σου απαντω, γιατι εισαι εισοδηματιας εκτος απο σπασικλα και αυριο θα κοιμασαι παλι μεχρι το βραδυ, οποτε θα σου τα πω απο κοντα.

Τουμπα

2007-10-30T13:03:00.000-07:00

Όταν βλέπω τι γράφει αυτό το κουζουλό χωρίς ντροπές τρελαίνομαι. Θες καλο μου να πεις πεντε πραματα; Πες πεντε. Μην μου ξεκινας απο την δευτερα και το τραβεις μεχρι την Παρασκευη. Δεν γινεται να τα προφτασεις ολα. Θα σου ξεφυγουνε και μερικες, θα τα απλωσεις και υστερα αντε να τα μαζεψεις. Να ας πουμε, κανε ενα εισαγωγικο πιο γλυκο και χωρις πολλες εντασεις. Πονηρεψου και λιγακι. Σε λιγο θα μαζευονται εδω, θα σε βριζουνε να ξεθυμανουν που ταν κακια η μερα τους και υστερα θα πανε πουθενα αλλου να το διασκεδασουν. Να με ακους εμενα, τα ξερω καλυτερα, δεν σου ειπα προχτε να μην την πιεις την ορθή;
Ακουσες; δεν ακουσες... και επεσες και ξεραθηκες.
Να δες τι πρεπει να καμεις μηπως δεν το εννοησες.

Μην πεις οτι δεν σου το ομορφυνα. Εδειξε ρε παιδακι μου καλυτερα τωρα.

Υ.Γ Απορω που δεν σου εχουνε πει ακομα τι κανεις με το καλαμακι.

Τσατ

2007-10-29T14:33:00.000-07:00

Πριν από δυο χρόνια άκουγα τσατ και νόμιζα πως ήτανε σύντμηση του τσατίζομαι ή κάτι τέτοιο. Όχι του τσακιστηκα αν και θα έβγαζε πάλι κάποιο νόημα, αν βγάζει κανένας ποτέ νόημα με αυτά που σκέφτομαι - γράφω. Σκέφτομαι και γράφω, τι σου είναι η μνήμη τελικά, πουρές και κέτσαπ ανακατεμένο, τρώγεται βρε αυτό; Αμέ που δεν τρώγεται. Τι έλεγα η λωλή και ξέφυγα πάλι;
Το τσατ λοιπόν το ανακάλυψα πρόσφατα όπως έγινε φαντάζομαι αντιληπτό και παροτι προσπαθω καιρο τωρα να μπω στο κλιμα δεν τα καταφερνω. Κατα αρχας, κανενας δεν λεει την αληθεια ποτέ εκει περα. Θα μου κοπανησεις τωρα, οτι αυτο ειναι το θεμα. Λες οτι θελεις και δεν ιδρωνει το αυτι σου για την ξεφτιλα. Σου εκατσε μια καλη φαση, ωραια, δεν σου εκατσε; Το ιδιο κανει. Τι ειχαμε τι χασαμε. Ελα ντε... τι ειχαμε;
Μιλας με ανδρα, σου προκυπτει γυναικα. Μιλας με γυναικα, σου προκυπτει αντρας. Μιλας με αντρα, περιμενει στριπτιζ απο καμερα και φωτο γιατι θα σου κανει και εκεινος. Ενταξει, μια σου και μια μου λες και το αφηνεις, σου αναβει μυνημα, βγαινει η αλλη με το απιστευτο προσωνυμιο χρυσαυγη, αν ειναι ποτε δυνατον, σου λεει θα βαλεις βιντεο, λες οκει και βαζεις. Τσουπ νασου μπροστα σου η λεγαμενη με το στριγκ και το σαμπανιζε camisole, miss sixty παρακαλω, ολο χαμογελα και πονηρες ματιες. Θελεις να δεις πιο πολλα, ρωτα, πιο πολλα - ποσα περισσοτερα; ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ!
Τι ειναι αυτο ρε παιδακι μου; Λυσσαξε ο κοσμος. Θελεις βρε χριστιανη μου να βγαλεις γκομενα; (τι γραφω ρε γαμωτη μου) Πεστο απο την αρχη, μην το ξεκινας - θελω κατι διαφορετικο, κατι καινουριο. Πεστο καθαρα να το ξερω και εγω να βγαλω το καλωδιο απο την πριζα. Θα το εκτιμησω κιολας, χωρις πλακα, δεν ειμαι πολυ ρατσιστρια, δεν με ενοχλουν τα ανωμαλα (ουπς), ολες κατι εχουμε σκαλισει μικροτερες, αλλα μου τη σπαει το πονηρο, το μουλωχτο. Γραφει ο αλλος - θελω φιλια, μολις ανοιξεις το ξερο σου να μιλησεις σε κοβει, αστα αυτα (ποια;), εχεις καμια φωτογραφια, οχι με ρουχα... ξερεις. ΔΕΝ ΞΕΡΩ!
Λυσσα απιστευτη και διαστροφη και στερηση, ποτε διαλυθηκε ο κοσμος και δεν το καταλαβα, μπορειτε να μου πειτε;
Εκανα τσατ αυτες τις μερες και μπουχτησα. Παω γυρευοντας θα πεις, ενταξει βγαζω και εγω μια περιεργεια λιγο κινκι, αλλα μεχρις εκει. Μερικες φορες ειναι σαν να κολυμπαω σε αγνωστα νερα. Λες να εχω ρουτινιαστει τοσο πολυ, που να εχω γινει ντεμοντε;
Πότε εγινε αυτο ομως; Λες τα ραβασακια απο τα αγορακια να μην ειναι ερωτικα; (και τα εδειχνα στις φιλες μου η μαλακισμενη;) Ωχου... αν το υποψιαστω αυτο, θα πεθανω. Ουτε ψυλλος στο κορφο μου.
Για μια στιγμη αυτο χριζει ερευνας. Ειπαμε να το παιξουμε λιγο σοβαρες αλλα οχι και ετσι, αν συμβαινει κατι τετοιο, τοτε θα αλλαξω το τροπαρι. Απο αυριο.
Θα βγω στην καμερα οπως με γεννησε η μανουλα μου, θα κατσω σε μια γκομενα.
Ποπακη γουσταρεις να τα βρουμε;
ε;

Οποιος δεν καταλαβε οτι κανω πλακα, να σηκωσει το χερι του. Θα τον βαλω τιμωρια.

Κανείς;

μου εισαστε πονηρουλικα ναι;

θα σας προσεχω...

Μερικες φορες

2007-10-25T09:20:00.000-07:00

Μερικές φορές με πιάνει μια περίεργη στεναχώρια Εκεί δηλαδή που έχω βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, τσουπ, μου πέφτει η διάθεση Μουτρώνω, μελαγχολώ δεν μου κάνει όρεξη για τίποτα

Ίσως φταίει η βροχή, ίσως ο αέρας που λυσσά, ισως που ολα τα μαγαζιά, δείχνουν μπαλα. Τι ειναι και αυτο παλι με το ποδόσφαιρο Θελω να πιω ενα καφε με την φιλενάδα χωρίς να ακούω φωνές, ουρλιαχτά και πανηγύρια Εντάξει μου αρέσει η παναθα αλλά τουλάχιστον ρίξτε και κανένα βλέμμα γύρω σας ρε παιδιά Υπάρχει κόσμος που χρειάζεται την προσοχή σας. Μερικές φορές με πιάνει μια περίεργη στεναχώρια

Σταμάτα να βρεχεις!

κι αν δεν γίνεται καντα όλα πιο ρομαντικά, κόψε το ρεύμα στην πόλη

Τώρα..

Τα λεφτα

2007-10-23T13:38:00.000-07:00

Θυμαμαι τον πατερα μου να μου φωναζει στο τηλεφωνο οταν ημουνα φοιτητρια, πως με τα λεφτα που ξοδευα θα μπορουσα να ειχα αγορασει ενα σπιτι. Εγω αντιθετα ειχα αγορασει δυο ντουλαπες τακουνια. Με μαθηματικη προοδο. Πεντε - δεκα - δεκαπεντε ποντους. Θα πρεπει να ξοδευα πολλα σε ντυσιμο εκεινη την περιοδο, πραγμα πολυ περιεργο γιατι οποτε κοιταζω την ντουλαπα με τα παλια, αυτα που μου εχουν μεινει και αξιζουν ειναι ελαχιστα. Τουτο πρεπει να σημαινει πως ειτε ειχα σκατα γουστο, που εχει υποστηρικτες ή με καποιο τροπο σιγα - σιγα καποιοι μου ξαφρισανε τα καλυτερα μου κομματια.
Κλεβει κανενας ρουχα; Τι να τα κανεις ρε συ τα ξενα τα βρακια; Να τα χρησιμοποιησεις για γουρι; Μου θυμιζει μια χαζια φιλεναδα που χα τοτε, οποτε καναμε λιγο σουξε στο κλαμπακι, μου ψυθιριζε συνομωτικα στο αυτι. Ειδες το στριγκακι; γουρι... και κουναγα εγω την κεφαλα χαμογελωντας και ας μην ειχα βγαλει ολο το βραδυ την παλταδουρα απο πανω μου.
Με κατι τετοιες ομορφαδες το χασα το σπιτι και καθομαι τωρα και βραζω με τα γεροντια. Βαψε τον τοιχο ροζ να θυμηθω τα νιατα μου, αλλαξε τις κουρτινες, μετακινησε το σαλονι, ασε το κομο εκει που το εχω να μην σκοτωθουμε κτλ.
Που να ξερω εγω ρε σεις ποσο δυσκολο ειναι να αγορασεις σπιτι; αντε να μην ξοδευα φοιτητρια, αντε να καθομουν και να επινα τσαι ολη μερα, να καπνιζα λιγοτερο, να μαγειρευα και να ψοφαγα της πεινας γιατι αμα δεν το κατεχεις το πως και το γιατι στα τριαντα, στα εικοσι - βγαλε λιγα, εισαι δημοσιος κυνδυνος. Σιγα μην μαζευα χρηματα. Εδω δεν μπορω να μαζεψω πεντακοσια ευρω να παω το καλοκαιρι μια βολτα στην Αθηνα, που ειναι αδεια και γουσταρω να την σεργιανιζω. Δυο χρονια λεω να κανω οικονομιες να παρω αυτοκινητο, ετσι να παω οπου θελω, οποτε θελω και τον κουμπαρα τον ερμο αντι να τον γεμιζω, τον αδειαζω.
Αμα δεν μπορεις - δεν μπορεις, οποτε καλυτερα φατα τα λεφτα σου αμα βρεις την ευκαιρια, να μην σου τα φαει κανενας αλλος.
Εχει χαλασει και ο κοσμος παντως. Χαμογελαγες παλια, να σου το σφηνακι. Επαιζες λιγο τα ματια οπως οι βραζιλιανες στα σηριαλ, να και τα ποτακια. Αμα ανοιγες και το ξερο σου να μιλησεις δε, ου εκει να δεις. Κερασματα, βολτες τσαμπα και πρωτα τραπεζακια στα μπουζουκια. Το ευχαριστιοσουνα το εξω πως το λενε, ξεδινες. Πανε αυτα ομως, τωρα γιατι θα σας γελασω, ειναι που δεν περναει η μπογια μας τωρα, ειναι που δεν εχουν λεφτα τα αγορια, που εγιναν ολοι τσιγκουνηδες, λιγο οι γκει - που παιζει δυνατα παντως, δεν ξερω... κερασματα γιοκ. Ναδα - τιπουτις. Τι μιλαω, τι πιανετε το στομα να χαμογελαω, ξερεις τωρα παρατεταμενα, εικοσι λεπτα, τριαντα. Απο οταν μπαινω στο μαγαζι μεχρι που να βγω. Σαν τον τζοκερ, παρε κοσμε οδοντοστοιχια που λαμπει. Πιο πολλα δεν κανω, γιατι ειπαμε, μην μας παρεξηγησουν, αλλα ρε πουστη μου, τοση καλη διαθεση να μην πιανει μια; Τι κακο ειναι αυτο;
Αναπολω τα χρονια που τα λεφτα ηταν περισσοτερα. Που ειχαμε ολοι ρε παιδακι μου. Εμεις και εσεις. Που τα ξοδευαμε και δεν σκεφτομασταν, ωπα τοσα βγαζω σε μια μερα. Πειτε μου εσεις τωρα αμα μπορεις να διασκεδασεις χωρις να μετρας πια. Ημαρτον, αηδια...
Τελειωνει και ο μηνας και βλεπω να μενω παλι. Τι τελειωνει δηλαδη... εχει ακομα. Ευτυχως που δεν ψωνισα τιποτα με την καρτα, καλα που πληρωνει ο μπαμπας το νετ γιατι το θελω για τις εργασιες γκε γκε; παλι καλα. Τον Αυγουστο ειχα μεινει απο το δεκαπενταυγουστο, δραμα η κατασταση, να ναι καλα τα παιδια που πανε διακοπες και εχουνε ορεξη να ξοδεψουν.
Αυτα.
Ευτυχως που δεν αγορασα σπιτι. Θα παω τωρα στο ψυγειο να φαω οτι καλο εφτιαξε το mother και θα σκεφτω πως αν το ειχα παρει, τωρα θα ειχα μπροστα μου εφτα ημερες διαιτας.
Αυστηρης ομως...
Δεν κανω πισω εγω σε κατι τετοια.

Τα περισσοτερα=

2007-10-19T14:11:00.000-07:00

Σημερα εφαγα ενα παγωτο. Σοκολατα με ασπρη κρεμα. Το ευχαριστηθηκα κι ας εσκουζε το Ποπακη οτι δεν τρωει ο κοσμος παγωτο τον Οκτωμβριο.
Αμε πως δεν τρωει; Αμα το καλοκαιρι δεν τρως γιατι κανεις διαιτα. Δεν το προτιμας γιατι κολλαει στα δαχτυλα και λερωνει το μαγιο στην παραλια, χανεις προσωπο, φαινεσαι λιχουδα κτλ. Τι κανεις; Το κοβεις; Οχι, βεβαια. Τρως τον Οκτωμβρη και λες και ενα τραγουδι.
Στα περισσοτερα πραγματα στην ζωη μου συνεχεια το ιδιο θυμαμαι. Τι γουσταριζα περισσοτερο; μη... οχι... λιγο - λιγο και προσεχτικα το γευομουνα.
Κανονιστε να γραψετε καμια μαλακια τωρα, εγω σοβαρα μιλω.
Ηθελα εγω τον γκομενο; Μην του δειξεις οτι γουσταρεις, μην του το λες, πες του που θα παει για καφε καλυτερα. Το κακο σας τον καιρο, λεω γω.
Πηγαινε το πραμα στο σεξουαλικο; Αν σου πει να το κανετε, πες του πως δεν εισαι ακομη πολυ ετοιμη, κι ας το εχεις λιωσει στο τριψιμο ολη την εβδομαδα, μιλωντας του στο τηλεφωνο. Τετοιες και αλλες χαζομαρες σκεφτομασταν και καναμε με τις φιλεναδαρες και τρωγαμε την καρδια μας χωρις να φχαριστιωμαστε οσα ποθουσαμε.
Οσα πιο πολλα γουσταραμε τοσο λιγοτερα καναμε, μεχρι που απο την πολυ την ζοραδα, ξεσπουσαμε και τα καναμε ολα μανταριναδα.
Περασαν τα χρονια; Παλι τα ιδια. Μεγαλωσες τωρα μην εισαι τοσο χυμα, κανε την αδιαφορη και αμα ρε εσυ απο την πολυ αδιαφορια παθω καμια ζημια, τι γινεται; Θες να πεις μια χαζομαρα, το σκεφτεσαι, θες να αμολυσεις την παπαραδα σου, δεν το καμεις.
Κοβεις και το μινι, γιατι δεν ειναι καθωσπρεπει κι ας σου βγαινει η πιστη καθε σαββατο στο γυμναστηριο, τετρακοσια χιλιομετρα την εβδομαδα κανω στο ποδηλατο ρε σεις να μην το δειξω το ποδι; Αμαρτια απο το Θεο.
Αυτα σκεφτομουνα σημερα και τσατιστηκα. Για να μην πεσω στα φαρμακα, εφαγα ενα παγωτο και φτιαχτηκα.
Αυριο λεω να βαλω στην ταξη ψηλοτακουνα. Εξω δεν τα βαζω, στο σπιτι δεν βολευουν γιατι κανω δουλειες, τουλαχιστον εκει θα χω κοινο πολυ και το ελπιζω ενθουσιωδες.
Τι γραφω Θεε μου. Ακυρο το παραπανω...
Τσατιστηκα παλι γαμωτη μου.
Παω να φαω κατι τωρα, γλυκο με κρεμα βανιλια και σοκολατα, οσο πιο πολυ τοσο πιο καλα, πολλα - περισσοτερα.
Γεια.

Θα το ξαναπω...

2007-10-17T23:39:00.000-07:00

Θελω αφιερωση.

ΤΩΡΑ

Μου αρεσει το ανωνυμο

2007-10-17T12:48:00.000-07:00

Μερικοι ειναι τοσο αλαζονικοι, που φτιαχνουν ιστολογιο με το ονομα τους, αλλοι διαλεγουν κατι μυστηριωδες και παραξενο, ανωνυμοι... ναι, υπαρχουν ομως κανονες εδω; Γιατι θα πρεπει να δειχνουμε προσωπο, να λεμε πραγματα για μας, τοσο συγκεκριμενα; Το οτι λεμε αυτα που σκεφτομαστε δεν μετραει; Το ονομα, μια διευθυνση, ενα τηλεφωνο...
οχι ονομα, οχι τηλεφωνο, αλλωστε αυτα δεν μετρανε τοσο οσο νομιζουν μερικοι επωνυμοι.
Χα, αυτο ειναι το πιο μεγαλο ελαττωμα ολων των καθαρματων που εχω γνωρισει. Αλαζονεια, ονομα, μαγκια, μουρη, μεγαλα λογια, εφε... Κρυβονται για λιγο πισω απο ενα προσωπιο και μολις ξημερωσει, μπαμ να οι απαιτησεις παλι, μολις βγαινει κατι καινουριο, μπουμ να το αλλαξουμε, προσωνυμιο (γαμω τις δυσκολες λεξεις αυτη ετσι;) σου ζητανε; οχι ονομα και επωνυμο δινουν αυτοι, μαγκια... μπραβο, να φανουμε παλι να δειξουμε πρωτοι, να κανουμε τον σπουδαιο.
Ελα και εσυ σου λενε, ελα και εσυ να παιξεις λες και ειναι και αυτο το παιχνιδι δικο τους. Μου την σπανε ολοι αυτοι γι' αυτο τους τυραννω τοσα χρονια, τους βγαζω το λαδακι.
Εμενα δεν με δουλευετε, ετσι μαγκες;
Σους τωρα, τσιμουδια.
Αντε μπραβο.

Η μονη μαλακια ειναι, οτι απο ολα αυτα τα αρσενικα γαιδουρια που κυκλοφορουνε στην πιατσα, εμενα το ειναι συγκλονιζονταν παντοτε με τα καθαρματα που γραφω παραπανω. Με ενα δε συγκεκριμενο, πολυ - πολυ - πολυ παραπανω.
Γκαντεμια...

Δεν το πιστευω...

2007-10-16T12:08:00.001-07:00

Στην αρχη ελεγα δεν τρεχει τιποτα, θα σου περασει, το αλλο καλοκαιρι θα παρεις, ενα ΤΟΣΟ δα μεγαλο καραβι και θα χαθεις. Μετα αρχισα να υποψιαζομαι πως κατι δεν πηγαινε καλα, μεγαλωνω ρε πουστη μου λεω και αυτο ειναι το μονο σταθερο πραγμα που εχω, αυτο και η ρουτινα και οι φατσες των πιτσιρακαδων που το γουσταρουν οσο τιποτε να μου την σπανε.
μη και χειροτερα δηλαδη,
αν ειναι ποτέ δυνατον να συμβαινει αυτο σε μενα,
που'χω ταξιδεψει, που δανεικα δεν εχω γυρεψει,
ετσι λοιπον αφου εφτασα στον πεμπτο χρονο απολυτης βαρεμαρας αποφασισα να πιαστω με το ιντερνετ, το γιατι ισως σας το πω εαν το θυμηθω. σοβαρα τωρα, εχω πολυ αδυνατη μνημη. Μαλλον δεν εχω καθολου μνημη, ποτε δεν ειχα, θυμομουνα μια ζωη μονο τα αρωματα, τα ρουχα, οχι τα ποτά, ναι τα ν..........ά, τους γκομενους, οχι ολους μα τους περισσοτερους, τις φιλες μου μεχρι που με ξεχασαν αυτες πρωτες και υστερα και εγω. Γραφω βλακειες και θα γραψω χειροτερα το ξερω. Οτι θελω θα κανω... αυτο ειναι το δικο μου Blog, η εισοδος μου στην ψηφιακη εποχη. (δεν το πιστευω ποσα γραμματα εχω μαθει μανα!!)
Μεγαλωνω ρε και μου τη σπαει, δεν γουσταρω, θελω να τα παρατησω ολα και να σηκωθω να φυγω... να παω οπου να' ναι. δεν εχει σημασια, οτιδηποτε, πως μπλεξαμε ετσι ρε,
δεν το πιστευω...

Γνωριμιες

2007-09-11T14:01:00.000-07:00

Δεν θελω να πω οτι σκεφτομαι αυτη την ωρα. Δεν θελω να μιλαω στο τηλεφωνο, δεν μου καθεται καλα ολη αυτη η φαση που ειμαι. Θελω να ουρλιαξω, να σπασω κατι, να μαλλιοτραβηχτω ρε συ, ομως δεν γινεται. Οχι... πρεπει να ειμαστε κυριλε, να ειμαστε ησυχες, να ειμαστε καθωσπρεπει και συνετες, γιατι ειμαστε μεγαλες τωρα. Καλα να ειχα παντρευτει να το καταλαβω, να ειχα ενα παιδι ενταξει, ομως τωρα τι σοβαρη να ειμαι; ΤΙ ΑΗΔΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΣΑΜΠΟΥΝΑΝΕ ΡΕ! να κατσω στα αβγα μου, να παω στην δουλεια μου, να μην πολυξενυχταω, να μην πινω γιατι με πειραζει, να μην γκομενιζω, να μην χαμογελαω πονηρα, να μην φοραω κοντα και προκλητικα, να μην... να μην.... αμην.
Όι, δεν θελω... δεν γουσταριζω.
Εχω μπλεξει με τα τσατ, εχω γραφτει σε σαιτ, φορουμ οτι ναναι, γραφω εδω οποτε θυμαμαι, μου χει βγαλει πορωση τοση να διαβαζω οτι γραφ0υν οι αλλοι, εχω γινει τζανκι στα μπλοκακια. Τοσο πολυ, που τωρα εχω αρχισει να κυνηγαω και εκει. Ωπα... δανειστηκα μια λεξη εδω απο κατι που διαβασα και μου αρεσε, γραμμενο απο καποιον που θυμομουνα να ειναι λιγο διαφορετικος. Οσοι περασουν τα τριαντα και δε λεω για μενα θυμουνται τον εαυτο τους καλυτερο και πιο γουαου απο οτι ηταν.
Σπαστικοι και κωλοπαιδα του κερατα. Πως ειναι οι πορνες; ε πορνοι ή κατι τετοιο. Οπου εχει φουστανι απο πισω, οπου εχει να μην πω, κολλημα. Κοροιδια και απατη και μολις ξημερωσει τσουπ νασου παλι οι καλοσυνες. Υποσχεσεις και ψεματα. Τους εμαθα απεξω για καμποσο καιρο τους μιμηθηκα, εγινα σαν αυτους και υστερα σαραβαλιασα. Εκαψα το συστημα και αναγκαστηκα να κανω φορματ.
Τους παρατησα γιατι τους βαρεθηκα ή μπορει να με βαρεθηκαν αυτοι, δεν ειμαι τοσο αλαζονικη, οσο γραφω - καλο κοριτσι ειμαι.
Απο σπιτι...
με λεφτα, δουλεια - μαζι μου δεν θα πληρωνεις νοικι.
Σοβαρα.
Τετοιο χιουμορ κανω και τους φρικαρω ολους.
Φρικαρατε; εγω να δειτε τι εχω τραβηξει εδω και ενα μηνα, τα εχω παιξει...
Δεν σας λεω τωρα αν κανω πλακα.

ΥΓ. Θελω αφιερωση.

Αμαρτιες

2007-08-29T11:05:00.000-07:00

Μου ειπαν να γραψω προλογο, επιλογο, κυριως θεμα και οτι αλλη βλακεια μαθαιναμε στο σχολειο, αλλα σορυ δεν βαζω τιποτα. Εγω στο σχολειο περασα σουπερ, ημουνα συνεχεια μεσα σε πλακες και πρωιμες γκομενοφασεις. Διαβαζα οσο γουσταρα και δεν καταλαβαινα τιποτα απολυτως γιατι ημουν πιτσιρικι. Ολα τα στραβα και αναποδα της Μοιρας μου κινησανε μετα που περασα - πηγα - με εστειλαν στο Πανεπιστημιο. Ηθελα βρε, πως δεν ηθελα αλλά εγω τα περιμενα αλλιως. Καλα περασα καποιες στιγμες απλα ηταν οι στιγμες που εγω χαζευα ή εκανα κατι αλλο και μετα μου πηγαν ολα στραβα.
και αναποδα...
Και κολλησα. Οχι αρρωστια αλλα γκαντεμια. Σοβαρα... αφου εχω τοση πολυ γκαντεμια τελευταια που οτι δεν θελω να μου τυχει, μου συμβαινει, εχω στεναχωριες, τσουπ και ακομη μια απο τα ιδια, εχω τις μαυρες μου επειδη τα χω παιξει απο τα κομπλεξικα στο σχολειο και εμφανισιακως δεν μου χει κατσει βρε παιδακι μου η βραδια, νασου ο γκομενος ο πρωην μεσα στον χαβαλε και στα χαμογελα με τους γιαπηδες φιλους, να τα σπανε και να χορευουν με τις πιτσιρικες. Δεν το θες τετοιο πραγμα πως το λενε, ελα αυριο, την επομενη, το σαββατο που θα χω κανει κομμωτηριο και θα δεν θα χω να διορθωσω γραπτα μεχρι της δωδεκα. Οχι εκει...
Γκαντεμια.
Λεω λοιπον αφου ολοι το παιζουν εξυπνοι και το διασκεδαζουν ιντερνετικως να κανω και εγω τα ιδια, να κατσω και να το παιξω μπλοκου, οπως μου ελεγε ενα μικρο εψες.
Λοιπον αυτα και καλο ηταν... σαν να ξεθυμανα λιγο, τσους μεχρι την επομενη.